Salvador, Lencois, Morro de Sao Paulo

Salvador
In Salvador hebben we een prima tijd beleefd. We hadden weer dezelfde Alberque als op ons allereerste dag. Anders dan de Lonely Planet ons deed beloven (great place meeting other people) was hier niet echt heel veel te beleven, behalve de vertrouwde spelletjes hartenjagen. Jelger staat bovenaan met het aantal gewonnen potjes, maar gelukkig duurt de reis nog even zodat hij nog in te halen valt.


De ligging van de ‘Alberque’ was wel super; in het oude stadshart (Pelourinho voor intimi) op een steenworp afstand van alle bezienswaardigheden. Alle kerken, gebouwen en de lokaal beroemde stadslift hebben we dan ook goed kunnen bekijken.

In de stad met 70% aan negroide inwoners, hebben we natuurlijk ook een capoeira-les (Slavendans) bijgewoond en werden we regelmatig gewekt door de luide klanken van knallende drums.
Nadat we in de hippe Fashion Clube ook van het Salvadoriaanse nachtleven hebben kunnen genieten is het tijd voor de volgende bestemming.

 

Lencois/Chapada Diamantina
Aangezien Brazilie meer te bieden heeft dan een mooie kust, besluiten we om richting Lençóis te rijden; 6 uur richting het binnenland. Vanuit dit kleine dorpje (10.000 inw.) kun je nl. prima dagtochten maken naar Chapada Diamantina, een supergroot natuurpark, waar onze Hoge Veluwe bij in het niet valt.
We vinden een leuke pousada alwaar Engelsen Matt & Meysa de boel runnen.
Superrelaxed; je drankgebruik schrijf je gewoon op en de huiskokin maakt een overheerlijk avondmaal waar je voor weinig van kunt meegenieten.  Precies waar we op zoek zijn naar 5 dagen drukte en op je hoede zijn in Salvador!
De eerste dag hebben we meteen een mooie trip te pakken. We vertrekken ‘s ochtends vroeg om door Roger (toffe, Engelsprekende gids, it’s in the name) naar de rand van het park gebracht te worden. Halfuurtje wandelen en dan, jawel, de eerste waterval is in zicht. Het water is behoorlijk helder en heerlijk van temperatuur. Terwijl ik in het meertje plons om een moment later het water op mijn hoofdje te laten neerkomen is vakantiemoment 7 is een feit, top!
Daarna klimmen we een berg op om vanaf de top van een mooi uitzicht te kunnen genieten. Door de enorme droogte is de boel een beetje verlept maar dat mag de pret niet drukken.
Snorkelen in een ondergronds meer (alles pikkedonker) en een ondergrondse wandeling in grot met diverse stalagmieten en tieten (?!) completeren ons dagprogramma. ‘s Avonds schuiven we natuurlijk weer aan bij onze huiskokin, wat kan zij koken! Bonuspunten voor ‘Pousada dos Frances’ worden gescoord door de aanwezigheid van een Texaan met meest imposant snor/baardwerk van 2005 en goedgebruinde Engels/Portugese.
De volgende dag verwachten we wederom met een auto opgehaald te worden. Dat valt alleen een beetje tegen, want deze dagtrip (tip van Meysa, we wisten niet precies hoe of wat) betekent 6 uur wandelen.
Nu weet iedereen die mij een beetje kent dat dat nu niet bepaald mijn hobby is. Niettemin houdt ik gedurende de dag moedig vol (zonder te piepen), ook als:
- ‘wandelen’ verandert in ‘het beklimmen van stenen’,
- de gids een moordend tempo blijft aanhouden,
- de thermometer op 35 graden staat,
- we noodgedwongen uit een riviertje moeten drinken omdat er nergens water te koop is
De laatste dag genieten we van een ietwat suffe kajaktocht. Een beetje kort en kneuterig, maar gezien de inspanning op de eerste twee dagen is ff relaxen ook geen slecht idée; een fenomeen dat we voortzetten in Morro de Sao Paulo.

Morro de Sao Paulo
We reizen naar dit eiland op een ietwat onorthodoxe manier.
De reguliere ´veerboten´ varen deze dag niet meer, dus een of andere straat-sjacheraar komt meteen op ons af met de belofte dat we via een pont, autorit en speedboot alsnog voor het donker het eiland kunnen betreden.
Slim als we zijn gaan we meteen op dit supervertrouwelijke aanbod in, om de komende drie uur met dichtgeknepen billen (zal het allemaal wel goed gaan?!) de reis voort te zetten.

Woord is woord, geldt gelukkig ook in Brazilie, want 3 uur later komen we inderdaad op het (redelijk drukke) eiland aan, alwaar we het presteren om een hotel te vinden waar we de enige gasten zijn, met als gevolg dat de hotel-eigenaar (lees: twintiger die zijn vriend helpt) naast ons komt zitten als we aan het kaarten zijn en naar de supermarkt rent als we pizza bestellen.
Op dit (vrijwel) autoloze eiland, met een hoofdstraat van zand ipv asfalt, bestaan geen Fiat Uno taxi’s (zoals in de rest van Brasil) maar kruiwagens met ‘TAXI’ erop. Eventueel om erin te zitten, maar vooral om de baggage in te stoppen.

4 dagen Morro de Sao Paulo betekent heerlijk tot rust komen en genieten van overheerlijke, versgemaakte cocktails, een massage op het strand, een boottochtje door de mangroven (Moerasketier Rogier!), en het nuttigen van een maiskolfje op de strandstoel.

Anekdote van de dag:
Tijdens de boottrip komen we langs een vrijwel onbewoond eiland met slechts een paar pousada´s. Wie stapt daar in?!: Aaron Wan, acteur die momenteel schittert in ´Het Paard Van Sinterklaas´en waar ik ivm The Quiet One contact mee heb gehad.

Vandaag verblijven we precies 1 maand in Brazilie en het bevalt meer dan prima, terwijl we hoogtepunten als Rio, Foz D´Iguazu en het Pantanal nog moeten bekijken. Momenteel zitten we in Olinda, een leuk plaatsje dat in 1631 door de Nederlanders is platgebrand. Na Olinda staat het idyllische Praia da Pipa, Maceio (carnaval vieren!) en hoofdstad Brasilia op het programma, om eind november/begin december de reis met z´n vieren (Jef en Mike vertrekken 4 dec) in Rio af te sluiten. Daarna gaan Jelger en ik naar de watervallen, Foz d´Iguazu.

hartelijke groet,

RO

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer