Bogota, Armenia, Medellin, Santa Marta

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Bogota
Na een prima vlucht arriveren we in Bogota, Colombia`s hoofdstad (8 miljoen inwoners) die op 2500m hoogte ligt, dus een graadje of 18 en (heel) lichte kortademigheid. Wat direct opvalt zijn de grote heuvelpartijen (Cerro de Monserrate) aan de rand van de stad; ware pelgrimsmecca´s want bovenop de top is dé kerk te vinden. En op de andere een Christusbeeld, Rio´s goede voorbeeld doet blijkbaar volgen.
We wandelen door het oude stadscentrum, La Candelaria, en cultuur-puristen als we zijn gaan we natuurlijk direct het eerste de beste museum in. Wat een goede keuze! ´Donacion Botero´ tezamen met het aangelegen ´Casa de la Moneda´ is een prachtig museumcomplex. Met name de schilderijen en sculpturen van Colombia´s wereldberoemde Fernando Botero (wie kent hem niet ..?) zijn de moeite en worden gepresenteerd op een manier waar menig Europees museum jaloers op zou zijn.

 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Vanaf ´wolkenkrabber´Colpatria hebben we een mooi uitzicht over de stad en nadat ook wij de pelgrimstocht (alhoewel ´tocht´ in deze context een heel groot woord is, je koopt een kaartje voor de kabelbaan en binnen 2 min. ben je 500m verder/hoger) naar Cerro de Monserrate hebben ondernomen ligt Bogota aan onze voeten.
Binnen 24uur hebben we natuurlijk een top-restaurant gevonden en dan is het weer genieten, hoor. Alhoewel, de grote tegenstellingen blijven natuurlijk altijd bizar om te ervaren. Enerzijds plekken als dit alwaar je je meer in Nederland waant maar tegelijkertijd de zichtbare armoede.
En enerzijds de grootste shopping mall ooit met Westerse prijzen bij winkels van Lacoste, Diesel, Cartier, etc. terwijl we op straat (de GGD zou trots op ons zijn) voor een paar cent de allerbeste Colombiaanse snacks uitproberen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Wat ook niet onvermeld mag blijven zijn de tientallen "cellulares", ofwel "levende GSM´s", ofwel personen met GSM (aan een ketting) alwaar je kunt bellen als je geen hebt. Verder zie je veel politie/militairen in de toeristische delen van de stad (alhoewel, toeristisch; het aantal toeristen kun je op een hand tellen) dus we wanen ons redelijk veilig, beschermd.

Armenia
Deze plaats ligt midden in Zona Cafatera (inderdaad, hét koffiegebied) dus voor ons logischerwijs de uitvalsbasis om op zoek te gaan naar de echte "koffie-experience", alwaar het land (naast dat andere, ja) zo bekend om staat.
We besluiten om naar het Parque Nacional del Café te gaan, een goede stap in de richting zo denken we. Dit blijkt echter meer de Zuidamerikaanse variant van de Efteling te zijn, want temidden van grote groepen kinderen die op schoolreisje gaan betreden we het park. Je kunt heen en weer met de kabelbaan. Er rijdt een treintje en hee, voor een paar euro meer mag je ook in de draaimolen en de achtbaan.
Dat is nog niet alles, want om 13:00 is er een authentieke Colombiaanse koffie show. Echt helemaal te gek: ik voel vakantiemoment #1 langzaam opkomen. Mike is ook helemaal in z´n element want nadat hij de avond hiervoor de handleiding van zijn fotocamera heeft uitgelezen weet hij nu wat de macro functie (vandaar het bloemetje!) is. Van anjer tot ... tot ... elke bloem wordt op de gevoelige plaat vastgelegd. Enig smetje op de dag is dat het meer van de botsbootjes droog staat en we niet passen in de mini-karts.
Gelukkig is er morgen weer een kans, als we naar een ´finca´, boerderij, aan de rand van de stad afreizen. Met taxi, want veiligheid staat voorop!
Als we uitstappen worden we onthaald door twee ´authenktieke´ Colombianen in authentieke kleding op een authentieke boerderij, jawel, na de ´misser´ van gisteren gaat het nu dan eindelijk gebeuren!

 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

We wandelen door de prachtige koffieplantages (met verder heel veel bananenbomen) en krijgen uitgelegd hoe koffie nu eigenlijk geproduceerd wordt. Vroeger en nu.
Daarna mogen we ze zelf plukken (natuurlijk alleen de roodgekleurde want we gaan voor de eerste kwaliteit), maar niet zomaar, nee, we krijgen eerst ´authentieke´ kleding aangemeten.
Mike krijgt als T-shirt een jute koffiezak met uitsnedes, broek van plastic koffiezak, een witte Arabierendoek en twee plukhandschoenen.
Rogier draagt op zijn beurt een zeeer modieuze plastic zak/jurk (mét draagkoord), eveneens witte Arabierendoek (bij mij echter als roodkapje geknoopt) en een radio.
Authentiek??? De gidsen ligggen in ieder geval helemaal dubbel, haha, en wij beleven ons ultieme koffie-moment!
Daarna malen we de bonen, worden ze gedroogd en geroosterd totdat we uiteindelijk uitkomen bij koffie zoals we kennen van Douwe. Op naar Medellin!

 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Medellin
´Om de echte paisas (inwoners van Medellin, red.) te leren kennen moet je je begeven in het uitgaansleven´, zo leert de Lonely Planet ons. Aangezien dit boek altijd gelijk heeft, wagen we ons de eerste de beste avond in het uitgaansleven en we gaan naar (verluidt naar) het populaire Mango´s. We worden verwelkomt met een lilliputter die je een stroomstoot geeft, de danseressen zijn niet van het podium af te slaan en constant schalt de cumbia, salsa en reggaeton uit de boxen: lekker los in Medellin! Toeristisch (of waren het toch de moves?) als we eruit zien krijgen we al snel aguardiente (de nationale drank), Medellin Ron (inderdaad, rum: dé trots van de stad en erg geliefd in het hele land), tequila en bier van oprechte ´amigo´s om ons heen aangereikt en al heel snel dansen we een cumbiaatje mee.
Samen met de ervoor genuttigde sushi (en ik was nog wel zo blij verrast onverwachts sushi te kunnen bestellen..snik..) heb ik de hierop volgende drie dagen ongewild met de resten van deze gezelligheid rondgelopen (alhoewel, meer dan de helft lag de volgende dag op Carrera 49, op straat dus). Een kater? Pff, op dag 3 heb ik nog steeds last van buikloop en meer van dat soort ongein. Naast de badkamer/WC heb ik verder veel beelden van Botero (daar is ie weer), drukke straten en het casino gezien. Erg leuk, roulette in Colombia. Voor ongeveer 3 euro krijg je ongeveer 20 fiches dus je kunt lekker inzetten en hee, naar goed vakantiegebruik verlaten we met een leuke winst de tafel.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tot slot krijgen we van Luis en Juliana, die we in Mango´s ontmoet hebben, nog een detour door Medellin.

 



 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Santa Marta
Deze stad ligt aan de (Carribische) kust dus met een gemiddelde temperatuur van 28 graden is het er lekker warm. Alhier vertrekt Mike voor zijn zesdaagse tocht naar Ciduad Perdida. Duiken, genieten van de zon en overeerlijke jugo´s drinken spreekt mij meer aan dus onze wegen scheiden elkaar voor even.
Ik boek een dagtour naar het populaire Parque Nacional de Tayrona, en met nog een aantal andere Colombianen, een lonely Israeli, Tobias de Duitser en een 70+´er als gids maken we een mooie tocht door het park. Na ongeveer twee uur door een soort van regenwoud gelopen te hebben komen we aan bij de kust. De zee is erg wild maar we komen later aan in een soort van baai, alwaar wel de eerste duik genomen kan worden.

 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tobias blijkt geen verlepte backpacker maar een prima kerel dus we drinken gezellig een cocosnootje in het park en ´s avonds bij terugkomst in Santa Marta eten we om de hoek bij de locals. We besluiten de dag/avond met een drankje in ´t café.

De volgende dag gaan we naar het nabijgelegen plaatsje Rodadero, alwaar een prima strand is. Dat we ondertussen in het toeristische deel van Colombia zijn aangekomen mag duidelijk zijn, want op het strand stikt het van de frisdrank, garnalen, oester, t-shirt, fruit en handicraftverkopers, prachtig om allemaal te aanschouwen en ja, natuurlijk wordt me letterlijk en figuurlijk een massage aangesmeerd.
Wat ze hier heel goed begrepen hebben is dat ze de ideale strandstoel verhuren, jawel: we hebben vakantie!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Meer informatie over Colombia

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer